Tokeny sesji grupują fazy zapytania i wyboru wyszukiwania z autouzupełnianiem przez użytkownika w osobną sesję na potrzeby rozliczeń.
Tworzenie tokena sesji
Użytkownicy są odpowiedzialni za generowanie unikalnych tokenów sesji dla każdej sesji. Google zaleca używanie identyfikatorów UUID w wersji 4.
Przykład
Gdy użytkownik wpisuje zapytanie, żądanie autouzupełniania jest wywoływane co kilka naciśnięć klawiszy (nie po każdym znaku) i zwracana jest lista możliwych wyników. Gdy użytkownik wybierze coś z listy wyników, wybór ten jest liczony jako żądanie, a wszystkie żądania wysłane podczas wyszukiwania są grupowane i liczone jako jedno żądanie. Jeśli użytkownik wybierze miejsce, wyszukiwane hasło jest dostępne bezpłatnie, a opłata jest naliczana tylko za żądanie danych o miejscu. Jeśli użytkownik nie dokona wyboru w ciągu kilku minut od rozpoczęcia sesji, zostanie naliczona opłata tylko za wyszukiwane hasło.
Przyjrzyjmy się temu przepływowi zdarzeń z perspektywy aplikacji.
- Użytkownik zaczyna wpisywać zapytanie, aby wyszukać „Paryż, Francja”.
- Po wykryciu danych wprowadzonych przez użytkownika aplikacja tworzy nowy token sesji, „Token A”.
- Gdy użytkownik pisze, interfejs API wysyła żądanie autouzupełniania co kilka znaków, wyświetlając nową listę potencjalnych wyników dla każdego z nich:
„P”
„Par”
„Paris,”
„Paris, Fr” - Gdy użytkownik dokona wyboru:
- Wszystkie żądania wynikające z zapytania są grupowane i dodawane do sesji reprezentowanej przez „Token A” jako jedno żądanie.
- Wybór użytkownika jest liczony jako żądanie informacji o miejscu i dodawany do sesji reprezentowanej przez „Token A”.
- Sesja się kończy, a aplikacja odrzuca „Token A”.
Więcej informacji o tym, jak rozliczane są żądania autouzupełniania, znajdziesz w artykule Użycie i płatności.