Segmentacja selfie za pomocą ML Kit na Androidzie

ML Kit udostępnia zoptymalizowany pakiet SDK do segmentacji selfie.

Komponenty segmentatora selfie są statycznie połączone z aplikacją w czasie kompilacji. Zwiększy to rozmiar pobierania aplikacji o około 4,5 MB, a opóźnienie interfejsu API może wynosić od 25 do 65 ms w zależności od rozmiaru obrazu wejściowego (pomiar na Pixelu 4).

Wypróbuj

Zanim zaczniesz

  1. W pliku build.gradle na poziomie projektu dodaj repozytorium Google Maven do sekcji buildscript i allprojects.
  2. Dodaj zależności bibliotek ML Kit na Androida do pliku Gradle na poziomie modułu (aplikacji), który zwykle znajduje się w lokalizacji app/build.gradle:
dependencies {
  implementation 'com.google.mlkit:segmentation-selfie:16.0.0-beta6'
}

1. Utwórz instancję segmentatora

Opcje segmentatora

Aby przeprowadzić segmentację obrazu, najpierw utwórz instancję Segmenter, określając te opcje.

Tryb detektora

Segmentator Segmenter działa w 2 trybach. Wybierz tryb, który pasuje do Twojego przypadku użycia.

STREAM_MODE (default)

Ten tryb jest przeznaczony do przesyłania strumieniowego klatek z filmu lub aparatu. W tym trybie segmentator wykorzystuje wyniki z poprzednich klatek, aby zwracać płynniejsze wyniki segmentacji.

SINGLE_IMAGE_MODE

Ten tryb jest przeznaczony do pojedynczych, niezwiązanych ze sobą obrazów. W tym trybie segmentator przetwarza każdy obraz niezależnie, bez wygładzania klatek.

Włącz maskę w rozmiarze RAW

Prosi segmentator o zwrócenie maski w rozmiarze pierwotnym, która odpowiada rozmiarowi danych wyjściowych modelu.

Rozmiar maski w rozmiarze pierwotnym (np. 256 x 256) jest zwykle mniejszy niż rozmiar obrazu wejściowego. Aby uzyskać rozmiar maski, gdy ta opcja jest włączona, wywołaj funkcje SegmentationMask#getWidth() i SegmentationMask#getHeight().

Jeśli nie określisz tej opcji, segmentator przeskaluje maskę w rozmiarze pierwotnym, aby dopasować ją do rozmiaru obrazu wejściowego. Rozważ użycie tej opcji, jeśli chcesz zastosować niestandardową logikę skalowania lub jeśli skalowanie nie jest potrzebne w Twoim przypadku użycia.

Określ opcje segmentatora:

Kotlin

val options =
        SelfieSegmenterOptions.Builder()
            .setDetectorMode(SelfieSegmenterOptions.STREAM_MODE)
            .enableRawSizeMask()
            .build()

Java

SelfieSegmenterOptions options =
        new SelfieSegmenterOptions.Builder()
            .setDetectorMode(SelfieSegmenterOptions.STREAM_MODE)
            .enableRawSizeMask()
            .build();

Utwórz instancję Segmenter. Przekaż określone opcje:

Kotlin

val segmenter = Segmentation.getClient(options)

Java

Segmenter segmenter = Segmentation.getClient(options);

2. Przygotuj obraz wejściowy

Aby przeprowadzić segmentację obrazu, utwórz obiekt InputImage na podstawie obiektu Bitmap, media.Image, ByteBuffer, tablicy bajtów lub pliku na urządzeniu.

Obiekt InputImage możesz utworzyć z różnych źródeł. Każde z nich opisujemy poniżej.

Używanie obiektu media.Image

Aby utworzyć obiekt InputImage na podstawie obiektu media.Image (np. gdy robisz zdjęcie aparatem urządzenia), przekaż obiekt media.Image i obrót obrazu do funkcji InputImage.fromMediaImage().

Jeśli używasz biblioteki CameraX, klasy OnImageCapturedListener i ImageAnalysis.Analyzer obliczają wartość obrotu.

Kotlin

private class YourImageAnalyzer : ImageAnalysis.Analyzer {

    override fun analyze(imageProxy: ImageProxy) {
        val mediaImage = imageProxy.image
        if (mediaImage != null) {
            val image = InputImage.fromMediaImage(mediaImage, imageProxy.imageInfo.rotationDegrees)
            // Pass image to an ML Kit Vision API
            // ...
        }
    }
}

Java

private class YourAnalyzer implements ImageAnalysis.Analyzer {

    @Override
    public void analyze(ImageProxy imageProxy) {
        Image mediaImage = imageProxy.getImage();
        if (mediaImage != null) {
          InputImage image =
                InputImage.fromMediaImage(mediaImage, imageProxy.getImageInfo().getRotationDegrees());
          // Pass image to an ML Kit Vision API
          // ...
        }
    }
}

Jeśli nie używasz biblioteki aparatu, która podaje stopień obrotu obrazu, możesz go obliczyć na podstawie stopnia obrotu urządzenia i orientacji czujnika aparatu w urządzeniu:

Kotlin

private val ORIENTATIONS = SparseIntArray()

init {
    ORIENTATIONS.append(Surface.ROTATION_0, 0)
    ORIENTATIONS.append(Surface.ROTATION_90, 90)
    ORIENTATIONS.append(Surface.ROTATION_180, 180)
    ORIENTATIONS.append(Surface.ROTATION_270, 270)
}

/**
 * Get the angle by which an image must be rotated given the device's current
 * orientation.
 */
@RequiresApi(api = Build.VERSION_CODES.LOLLIPOP)
@Throws(CameraAccessException::class)
private fun getRotationCompensation(cameraId: String, activity: Activity, isFrontFacing: Boolean): Int {
    // Get the device's current rotation relative to its "native" orientation.
    // Then, from the ORIENTATIONS table, look up the angle the image must be
    // rotated to compensate for the device's rotation.
    val deviceRotation = activity.windowManager.defaultDisplay.rotation
    var rotationCompensation = ORIENTATIONS.get(deviceRotation)

    // Get the device's sensor orientation.
    val cameraManager = activity.getSystemService(CAMERA_SERVICE) as CameraManager
    val sensorOrientation = cameraManager
            .getCameraCharacteristics(cameraId)
            .get(CameraCharacteristics.SENSOR_ORIENTATION)!!

    if (isFrontFacing) {
        rotationCompensation = (sensorOrientation + rotationCompensation) % 360
    } else { // back-facing
        rotationCompensation = (sensorOrientation - rotationCompensation + 360) % 360
    }
    return rotationCompensation
}

Java

private static final SparseIntArray ORIENTATIONS = new SparseIntArray();
static {
    ORIENTATIONS.append(Surface.ROTATION_0, 0);
    ORIENTATIONS.append(Surface.ROTATION_90, 90);
    ORIENTATIONS.append(Surface.ROTATION_180, 180);
    ORIENTATIONS.append(Surface.ROTATION_270, 270);
}

/**
 * Get the angle by which an image must be rotated given the device's current
 * orientation.
 */
@RequiresApi(api = Build.VERSION_CODES.LOLLIPOP)
private int getRotationCompensation(String cameraId, Activity activity, boolean isFrontFacing)
        throws CameraAccessException {
    // Get the device's current rotation relative to its "native" orientation.
    // Then, from the ORIENTATIONS table, look up the angle the image must be
    // rotated to compensate for the device's rotation.
    int deviceRotation = activity.getWindowManager().getDefaultDisplay().getRotation();
    int rotationCompensation = ORIENTATIONS.get(deviceRotation);

    // Get the device's sensor orientation.
    CameraManager cameraManager = (CameraManager) activity.getSystemService(CAMERA_SERVICE);
    int sensorOrientation = cameraManager
            .getCameraCharacteristics(cameraId)
            .get(CameraCharacteristics.SENSOR_ORIENTATION);

    if (isFrontFacing) {
        rotationCompensation = (sensorOrientation + rotationCompensation) % 360;
    } else { // back-facing
        rotationCompensation = (sensorOrientation - rotationCompensation + 360) % 360;
    }
    return rotationCompensation;
}

Następnie przekaż obiekt media.Image i wartość stopnia obrotu do InputImage.fromMediaImage():

Kotlin

val image = InputImage.fromMediaImage(mediaImage, rotation)

Java

InputImage image = InputImage.fromMediaImage(mediaImage, rotation);

Używanie identyfikatora URI pliku

Aby utworzyć obiekt na podstawie identyfikatora URI pliku, przekaż kontekst aplikacji i identyfikator URI pliku do InputImage.fromFilePath().InputImage Jest to przydatne, gdy używasz intencji ACTION_GET_CONTENT, aby poprosić użytkownika o wybranie obrazu z aplikacji galerii.

Kotlin

val image: InputImage
try {
    image = InputImage.fromFilePath(context, uri)
} catch (e: IOException) {
    e.printStackTrace()
}

Java

InputImage image;
try {
    image = InputImage.fromFilePath(context, uri);
} catch (IOException e) {
    e.printStackTrace();
}

Używanie obiektu ByteBuffer lub ByteArray

Aby utworzyć obiekt InputImage na podstawie obiektu ByteBuffer lub ByteArray, najpierw oblicz stopień obrotu obrazu zgodnie z opisem w przypadku danych wejściowych media.Image. Następnie utwórz obiekt InputImage z buforem lub tablicą oraz wysokością, szerokością, formatem kodowania kolorów i stopniem obrotu obrazu:

Kotlin

val image = InputImage.fromByteBuffer(
        byteBuffer,
        /* image width */ 480,
        /* image height */ 360,
        rotationDegrees,
        InputImage.IMAGE_FORMAT_NV21 // or IMAGE_FORMAT_YV12
)
// Or:
val image = InputImage.fromByteArray(
        byteArray,
        /* image width */ 480,
        /* image height */ 360,
        rotationDegrees,
        InputImage.IMAGE_FORMAT_NV21 // or IMAGE_FORMAT_YV12
)

Java

InputImage image = InputImage.fromByteBuffer(byteBuffer,
        /* image width */ 480,
        /* image height */ 360,
        rotationDegrees,
        InputImage.IMAGE_FORMAT_NV21 // or IMAGE_FORMAT_YV12
);
// Or:
InputImage image = InputImage.fromByteArray(
        byteArray,
        /* image width */480,
        /* image height */360,
        rotation,
        InputImage.IMAGE_FORMAT_NV21 // or IMAGE_FORMAT_YV12
);

Używanie obiektu Bitmap

Aby utworzyć obiekt InputImage na podstawie obiektu Bitmap, użyj tej deklaracji:

Kotlin

val image = InputImage.fromBitmap(bitmap, 0)

Java

InputImage image = InputImage.fromBitmap(bitmap, rotationDegree);

Obraz jest reprezentowany przez obiekt Bitmap wraz ze stopniami obrotu.

3. Przetwórz obraz

Przekaż przygotowany obiekt InputImage do metody process obiektu Segmenter.

Kotlin

Task<SegmentationMask> result = segmenter.process(image)
       .addOnSuccessListener { results ->
           // Task completed successfully
           // ...
       }
       .addOnFailureListener { e ->
           // Task failed with an exception
           // ...
       }

Java

Task<SegmentationMask> result =
        segmenter.process(image)
                .addOnSuccessListener(
                        new OnSuccessListener<SegmentationMask>() {
                            @Override
                            public void onSuccess(SegmentationMask mask) {
                                // Task completed successfully
                                // ...
                            }
                        })
                .addOnFailureListener(
                        new OnFailureListener() {
                            @Override
                            public void onFailure(@NonNull Exception e) {
                                // Task failed with an exception
                                // ...
                            }
                        });

4. Pobierz wynik segmentacji

Wynik segmentacji możesz uzyskać w ten sposób:

Kotlin

val mask = segmentationMask.getBuffer()
val maskWidth = segmentationMask.getWidth()
val maskHeight = segmentationMask.getHeight()

for (val y = 0; y < maskHeight; y++) {
  for (val x = 0; x < maskWidth; x++) {
    // Gets the confidence of the (x,y) pixel in the mask being in the foreground.
    val foregroundConfidence = mask.getFloat()
  }
}

Java

ByteBuffer mask = segmentationMask.getBuffer();
int maskWidth = segmentationMask.getWidth();
int maskHeight = segmentationMask.getHeight();

for (int y = 0; y < maskHeight; y++) {
  for (int x = 0; x < maskWidth; x++) {
    // Gets the confidence of the (x,y) pixel in the mask being in the foreground.
    float foregroundConfidence = mask.getFloat();
  }
}

Pełny przykład użycia wyników segmentacji znajdziesz w przykładowej aplikacji z krótkim przewodnikiem ML Kit .

Wskazówki dotyczące zwiększania skuteczności

Jakość wyników zależy od jakości obrazu wejściowego:

  • Aby ML Kit mógł uzyskać dokładny wynik segmentacji, obraz powinien mieć rozmiar co najmniej 256 x 256 pikseli.
  • Niska jakość obrazu może też wpływać na dokładność. Jeśli nie uzyskasz zadowalających wyników, poproś użytkownika o ponowne zrobienie zdjęcia.

Jeśli chcesz używać segmentacji w aplikacji działającej w czasie rzeczywistym, postępuj zgodnie z tymi wskazówkami, aby uzyskać najlepszą liczbę klatek na sekundę:

  • Użyj trybu STREAM_MODE.
  • Rozważ robienie zdjęć w niższej rozdzielczości. Pamiętaj jednak o wymaganiach tego interfejsu API dotyczących wymiarów obrazu.
  • Rozważ włączenie opcji maski w rozmiarze pierwotnym i połączenie całej logiki skalowania. Na przykład zamiast zezwalać interfejsowi API na przeskalowanie maski w celu dopasowania jej do rozmiaru obrazu wejściowego, a następnie ponowne przeskalowanie jej w celu dopasowania do rozmiaru widoku, po prostu poproś o maskę w rozmiarze pierwotnym i połącz te 2 kroki w 1.
  • Jeśli używasz interfejsu Camera lub camera2 API, ograniczaj wywołania detektora. Jeśli podczas działania detektora pojawi się nowa klatka wideo, pomiń ją. Przykład znajdziesz w klasie VisionProcessorBase w przykładowej aplikacji z krótkim przewodnikiem.
  • Jeśli używasz interfejsu CameraX API, upewnij się, że strategia przeciwdziałania nadmiernemu obciążeniu jest ustawiona na wartość domyślną ImageAnalysis.STRATEGY_KEEP_ONLY_LATEST. Gwarantuje to, że do analizy będzie dostarczany tylko 1 obraz naraz. Jeśli podczas pracy analizatora zostanie wygenerowanych więcej obrazów, zostaną one automatycznie pominięte i nie zostaną dodane do kolejki dostarczania. Gdy obraz analizowany zostanie zamknięty przez wywołanie funkcji ImageProxy.close(), zostanie dostarczony następny najnowszy obraz.
  • Jeśli używasz danych wyjściowych detektora do nakładania grafiki na obraz wejściowy, najpierw pobierz wynik z ML Kit, a następnie w jednym kroku wyrenderuj obraz i nałóż na niego grafikę. Dzięki temu renderowanie na powierzchni wyświetlacza odbywa się tylko raz dla każdej klatki wejściowej. Przykład znajdziesz w klasach CameraSourcePreview i GraphicOverlay w przykładowej aplikacji z krótkim przewodnikiem.
  • Jeśli używasz interfejsu Camera2 API, rób zdjęcia w ImageFormat.YUV_420_888 formacie. Jeśli używasz starszego interfejsu Camera API, rób zdjęcia w ImageFormat.NV21 formacie.