Przegląd

Z tego dokumentu dowiesz się, jak tworzyć dynamiczne raporty geoprzestrzenne za pomocą Statystyk miejsc i Studia danych. Wykorzystaj wartość danych o lokalizacji, umożliwiając osobom bez wiedzy technicznej uzyskiwanie odpowiedzi na pytania. Z tego przewodnika dowiesz się, jak przekształcić statyczne raporty w interaktywne narzędzia w stylu mapy termicznej do analizy rynku bez konieczności pisania kodu SQL dla każdego żądania. Zapewnij dostęp do złożonych danych o lokalizacji, wypełniając lukę między inżynierią danych a analityką biznesową.
Zastosowanie tego wzorca architektonicznego zapewnia kilka kluczowych korzyści:
- Wizualna reprezentacja danych: przekształca dane ze Statystyk miejsc w interaktywne mapy i wykresy, które natychmiast pokazują gęstość przestrzenną i trendy.
- Uproszczona eksploracja bez SQL: umożliwia członkom zespołu, takim jak analitycy rynkowi czy planiści nieruchomości, dynamiczne filtrowanie danych za pomocą wstępnie zdefiniowanych parametrów (np. zmiana „Miasta” lub „Pory dnia” za pomocą menu). Mogą analizować dane bez konieczności pisania kodu SQL.
- Bezproblemowa współpraca: standardowe funkcje udostępniania Studia danych umożliwiają bezpieczne rozpowszechnianie tych interaktywnych statystyk.
Przepływ pracy rozwiązania
Poniższy przepływ pracy pozwala utworzyć wydajną architekturę raportowania. Przechodzi od statycznej bazy do w pełni dynamicznej aplikacji, zapewniając poprawność danych przed wprowadzeniem złożoności.
Wymagania wstępne
Zanim zaczniesz, wykonaj te instrukcje, aby skonfigurować Statystyki miejsc. Potrzebujesz dostępu do Studia danych, które jest bezpłatnym narzędziem.
Krok 1. Ustalenie statycznej wartości bazowej danych geoprzestrzennych
Zanim wprowadzisz interaktywność, utwórz zapytanie podstawowe i sprawdź, czy jest ono prawidłowo renderowane w Studiu danych. Użyj Statystyk miejsc i funkcji geoprzestrzennych BigQuery, aby agregować dane w siatkach sześciokątnych za pomocą systemu indeksowania H3. Spowoduje to wygenerowanie wyniku zapytania, który można wykorzystać w Studiu danych do wizualizacji typu mapy kartogramu.
1.1 Łączenie danych
Użyj tego zapytania statycznego, aby nawiązać połączenie początkowe. Kieruje na stałą lokalizację (Londyn) i kategorię (Restauracje), aby zweryfikować potok danych.
SELECT
h3_index,
`carto-os.carto.H3_BOUNDARY`(h3_index) AS h3_geo,
restaurant_count
FROM (
SELECT WITH AGGREGATION_THRESHOLD
`carto-os.carto.H3_FROMGEOGPOINT`(point, 8) AS h3_index,
COUNT(*) AS restaurant_count
FROM
-- Note: Change 'gb' to your target country code (e.g., 'us')
`places_insights___gb.places`
WHERE
'London' IN UNNEST(locality_names)
AND 'restaurant' IN UNNEST(types)
GROUP BY
h3_index
)
ORDER BY
restaurant_count DESC;
Uwaga dotycząca agregacji przestrzennej
To zapytanie używa funkcji z zestawu narzędzi analitycznych CARTO (carto-os) dostępnego publicznie w Google Cloud BigQuery. Funkcja H3_FROMGEOGPOINT konwertuje określone punkty lokalizacji na komórki H3, czyli system, który dzieli świat na komórki siatki sześciokątnej.
Używamy tego przekształcenia, ponieważ mapa kartogramu w Studiu danych wymaga wielokątów (kształtów) do renderowania kolorów. Przekształcając punkty w sześciokąty, możemy zwizualizować gęstość firm na danym obszarze, zamiast nanosić na mapę tysiące nakładających się punktów.
Uwaga dotycząca progu agregacji
Wszystkie zapytania dotyczące Statystyk miejsc wymagają klauzuli WITH AGGREGATION_THRESHOLD.
Ta ochrona prywatności zapewnia, że dane są zwracane tylko wtedy, gdy zagregowana liczba wynosi co najmniej 5.
W kontekście tej wizualizacji, jeśli komórka siatki H3 zawiera mniej niż 5 restauracji, jest ona całkowicie pomijana w zbiorze wyników i będzie wyświetlana na mapie jako pusta.
Aby wdrożyć to rozwiązanie w Studiu danych:
- Utwórz nowy pusty raport.
- Jako łącznik danych wybierz BigQuery.
- W menu po lewej stronie wybierz ZAPYTANIE NIESTANDARDOWE i wybierz identyfikator projektu do rozliczeń.
- Wklej w edytorze podane wyżej statyczne zapytanie podstawowe.
- Odznacz parametry Użyj starszej wersji SQL, Włącz zakres dat i Włącz adres e-mail osoby przeglądającej.
- Kliknij Dodaj.
1.2. Skonfiguruj wizualizację geoprzestrzenną
Po połączeniu danych skonfiguruj Studio danych, aby prawidłowo rozpoznawało dane o granicach H3:
- Dodaj do obszaru roboczego raportu wizualizację Mapa kartogramu z menu Dodaj wykres.
- Upewnij się, że pole
h3_geo, które zawiera geometrię wielokąta, ma ustawiony typ danych Dane geoprzestrzenne.- Kliknij ikonę Edytuj źródło danych (ołówek) obok nazwy połączenia.
- Jeśli
h3_geojest ustawione na Tekst (ABC), w menu wybierz Geolokalizacja > Dane geoprzestrzenne. - Kliknij Gotowe.
- Zmapuj pole
h3_indexna Lokalizacja (które będzie działać jako unikalny identyfikator). - Zmapuj pole
h3_geona Pole danych geoprzestrzennych (działające jako geometria wielokąta). - Zmapuj pole
restaurant_countna Dane koloru.
Spowoduje to wyrenderowanie mapy gęstości restauracji według komórki H3. Ciemniejszy niebieski (domyślna opcja koloru) oznacza komórkę z większą liczbą restauracji.

Krok 2. Wdróż parametry dynamiczne
Aby raport był interaktywny, dodamy do niego elementy sterujące, które pozwolą użytkownikowi wybrać jedną z tych opcji:
- Miejscowość: określa miasto, którego dotyczy raport.
- Dzień tygodnia: filtruje miejsca na podstawie dnia, w którym są otwarte, korzystając z rekordu
regular_opening_hoursw schemacie. - Godzina: filtruje miejsca na podstawie godzin otwarcia, porównując je z polami
start_timeiend_time.
Aby to osiągnąć, przekażesz parametry wybrane przez użytkownika bezpośrednio do zmodyfikowanego zapytania Statystyk miejsc w czasie działania. W edytorze źródeł danych Studia danych musisz jawnie zdefiniować te parametry jako zmienne typowane.
W Studiu danych wybierz menu Zasób, a następnie kliknij Zarządzaj dodanymi źródłami danych. W wyświetlonym panelu kliknij EDIT obok dodanego wcześniej źródła danych BigQuery Custom SQL.
W oknie Edytuj połączenie kliknij DODAJ PARAMETR. Dodamy 3 parametry z podanymi niżej wartościami.
| Nazwa parametru | Typ danych | Dozwolone wartości | Lista wartości (musi dokładnie odpowiadać bazie danych) | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
p_locality |
Tekst | Lista wartości |
|
||||||||||||||||
p_day_of_week |
Tekst | Lista wartości |
|
||||||||||||||||
p_hour_of_day |
Tekst | Lista wartości |
|
Przykładowa konfiguracja parametru p_hour_of_day.

W przypadku parametru p_hour_of_day zwróć szczególną uwagę na kolumnę Value.
Ponieważ zapytanie SQL używa CAST(@p_hour_of_day AS TIME), wartości przekazywane ze Studia danych muszą być w ścisłym formacie HH:MM:SS (zegar 24-godzinny).
Po skonfigurowaniu i zapisaniu wszystkich 3 parametrów zmodyfikuj połączenie BigQuery z niestandardowym kodem SQL, aby odwoływać się do tych zmiennych za pomocą składni @.
Aby to zrobić, kliknij Edytuj połączenie i wklej poniższe zmodyfikowane zapytanie:
SELECT
h3_index,
`carto-os.carto.H3_BOUNDARY`(h3_index) AS h3_geo,
restaurant_count
FROM (
SELECT WITH AGGREGATION_THRESHOLD
`carto-os.carto.H3_FROMGEOGPOINT`(point, 8) AS h3_index,
COUNT(*) AS restaurant_count
FROM
`places_insights___gb.places`
WHERE
-- Dynamic locality filter based on parameter
@p_locality IN UNNEST(locality_names)
AND 'restaurant' IN UNNEST(types)
AND business_status = 'OPERATIONAL'
AND EXISTS (
SELECT 1
FROM UNNEST(
CASE @p_day_of_week
WHEN 'monday' THEN regular_opening_hours.monday
WHEN 'tuesday' THEN regular_opening_hours.tuesday
WHEN 'wednesday' THEN regular_opening_hours.wednesday
WHEN 'thursday' THEN regular_opening_hours.thursday
WHEN 'friday' THEN regular_opening_hours.friday
WHEN 'saturday' THEN regular_opening_hours.saturday
WHEN 'sunday' THEN regular_opening_hours.sunday
END
) AS hours
WHERE hours.start_time <= CAST(@p_hour_of_day AS TIME)
AND hours.end_time >= TIME_ADD(CAST(@p_hour_of_day AS TIME), INTERVAL 1 HOUR)
)
GROUP BY
h3_index
)
ORDER BY
restaurant_count DESC;
Kliknij Połącz ponownie, aby zapisać zmiany. W zmodyfikowanym zapytaniu zwróć uwagę na nowe zmienne, takie jak @p_hour_of_day, które odpowiadają skonfigurowanym przed chwilą nazwom parametrów.
Wróć do obszaru roboczego raportu, aby udostępnić te parametry użytkownikowi:
- Dodaj do raportu 3 elementy sterujące Lista rozwijana.
- W przypadku każdego elementu sterującego ustaw Pole sterujące tak, aby odpowiadało nowo utworzonym parametrom:
- Sterowanie 1:
p_locality - Element sterujący 2:
p_day_of_week - Element sterujący 3:
p_hour_of_day
- Sterowanie 1:
Raport końcowy powinien wyglądać podobnie do tego poniżej. Zmiana wartości w jednym z menu spowoduje, że Studio danych pobierze żądane dane ze Statystyk miejsc, zanim zwizualizuje je na mapie.

Krok 3. Udostępnij wyniki
Aby udostępnić raport, użyj narzędzia do udostępniania wbudowanego w Studio danych. Dzięki temu widzowie będą mogli dynamicznie aktualizować wizualizację na podstawie parametrów wybranych z list rozwijanych.
Podsumowanie
Ten wzorzec tworzy skalowalne, interaktywne narzędzie do raportowania, które wykorzystuje moc obliczeniową BigQuery do udostępniania zagregowanych danych Statystyk miejsc w Studiu danych. Ta architektura pozwala uniknąć problemów związanych z wizualizacją ogromnych nieprzetworzonych zbiorów danych i zapewnia użytkownikom elastyczność w zakresie analizowania danych w różnych wymiarach, takich jak czas, lokalizacja i rodzaj działalności, w czasie zbliżonym do rzeczywistego. To zaawansowane narzędzie, które daje osobom niezwiązanym z technologią elastyczność w eksplorowaniu danych.
Następne kroki
Poznaj inne odmiany raportów dynamicznych, parametryzując różne części schematu Statystyk miejsc:
- Dynamiczna analiza konkurencji: utwórz parametr dla nazw
brand, aby umożliwić użytkownikom natychmiastowe przełączanie mapy termicznej między różnymi konkurentami i sprawdzanie ich względnego nasycenia na rynku. Informacje o dostępności danych dotyczących marek znajdziesz w artykule Informacje o danych Statystyk miejsc. - Interaktywny wybór lokalizacji: dodaj parametry
price_level(np. „umiarkowane” i „drogie”) oraz minimalną wartośćrating, aby umożliwić zespołom ds. nieruchomości dynamiczne filtrowanie obszarów pasujących do określonych profili demograficznych. - Niestandardowe obszary zasięgu: zamiast filtrować według nazwy miasta, pozwól użytkownikom definiować niestandardowe obszary badania.
- Na podstawie promienia: utwórz 3 parametry liczbowe: p_latitude, p_longitude i p_radius_meters. Współrzędne można uzyskać z interfejsów API Google Maps Platform, w tym z Geocoding API. W zapytaniu wstaw te wartości do funkcji ST_DWITHIN:
ST_DWITHIN(point, ST_GEOGPOINT(@p_longitude, @p_latitude), @p_radius_meters)
- Na podstawie wielokątów: w przypadku złożonych kształtów niestandardowych (np. obszarów sprzedaży) użytkownicy nie mogą łatwo wpisywać tekstu geometrycznego. Zamiast tego utwórz w BigQuery tabelę przeglądową zawierającą geometrie kształtów i przyjazną nazwę (np. „Strefa A”). Utwórz parametr tekstowy
p_zone_namew Studiu danych, aby umożliwić użytkownikom wybór strefy, i użyj podzapytania, aby pobrać geometrię dla funkcjiST_CONTAINS.
- Na podstawie promienia: utwórz 3 parametry liczbowe: p_latitude, p_longitude i p_radius_meters. Współrzędne można uzyskać z interfejsów API Google Maps Platform, w tym z Geocoding API. W zapytaniu wstaw te wartości do funkcji ST_DWITHIN:
Współtwórcy
- David Szajngarten | inżynier ds. relacji z deweloperami
- Henrik Valve | inżynier DevX